Sunt casatorita de zece ani. Eu am avut 25 de ani cand am facut acest pas, el 30. Avem un copil, un baietel de patru ani. La scurt timp dupa ce a implinit 40 de ani, am descoperit ca are o amanta.
In primul moment m-am infuriat. Am vrut sa iau copilul si sa plec, apoi, am vrut sa-i spun ca stiu despre relatia lui, dar m-am abtinut.
Era atat de dureros sa-l vad cum se ascunde ca sa dea mesaje, cum intarzie seara acasa sau cum inventeaza motive ca sa plece la sfarsitul saptamanii. Dar, am gasit puerea sa tac, sa ma fac ca nu observ. I-am cerut parerea prietenei mele cele mai bune, dar nu m-a multumit raspunsul ei. M-a sfatuit sa am rabdare ca-i va trece. Si de jumatate de an tot am rabdare. Am citit despre crizele barbatilor, despre nevoia lor de a evada din casnicie, dar n-am reusit sa ajung la o concluzie.
Ne intelegem extraordinar. El e un om bun, un parinte iubitor. Nu m-a dezamagit niciodata nici ca partener, nici ca prieten. Mi-am dat seama ca, desi auzim atat de des de astfel de situatii, pana nu ni se intampla si noua, traim cu senzatia ca suntem protejati. Acum, dupa ce m-am tot framantat, am realizat ca nu exista o …





